Het jaar uit

Je kunt geen wielrenner spreken of hij zal het beamen: Parijs is nog ver! Gerustgesteld door deze gedachte is de neiging om de teugels licht te laten vieren dan ook best wel een beetje aanwezig.

Groot was dan ook de schrik toen de Gooi en Eemlander in de bus viel met een hele ander verhaal: wakker worden jongens, Parijs is om de hoek.

Help, Parijs is niet ver meer

Het kon dan ook niet anders of er moest met kerst worden door getraind. Jakob bood zich spontaan aan als startadres met de toezegging dat het niet om de beruchte molentocht zou gaan. (voor de niet ingewijden, de windmolens langs het Eemmeer waar je bij de start de laatste wel kunt zien maar waarbij het heeeeeel lang duurt voor je er bent en dan ook nog terug moet). In plaats daarvan had de Meister een mooi creatieve route uitgedacht: de brug over links, nogmaals links, keren en dan rechts en rechts, goed voor 12 kilometer.

Nu heeft Jakob onlangs eigenhandig een verwarmd paviljoen in zijn achtertuin gebouwd  zodat wij dan tevens van de gelegenheid gebruik konden maken dit stukje vakmanschap met een brunch in te wijden.

Voor de gelegenheid werd ook een wandelgroep gevormd waar onder leiding van Ellen het vierde kwadrant kon worden ontdekt.  Martijn en Betty hadden zich samen met hun Bouke hiervoor aangemeld en ook Hanneke was van de partij.

Het lopen ontlopend meldde bij de start van de brunch Henri zich nog.

Op de zondag na de kerst een reguliere duurloop vanaf de Generaal. Nadrukkelijk werd afgesproken dat er gelijk gestart zou gaan worden, dit om het debacle van vorige week te voorkomen toen ieder een eigen route ging bepalen en daardoor iedereen elkaar misliep.

Over de training valt weinig te vertellen of het moet het feit zijn dat Silvia haar nieuwe schoenen wilde sparen door al na enkele kilometers de terugweg aan te vangen en dus niet de hele 18 kilometer mee ging lopen. Mogelijk was ook haar pijnlijke knie een medeoorzaak. Voordeel voor ons: de stamtafel bij de Generaal was gereserveerd toen wij er aankwamen.

Dan de uitsmijter van het jaar: de Sylvester cross in Soest, door Jakob op de kalender gezet. Hans had het modderfestijn van het vorige jaar nog in gedachten en maakte dankbaar gebruik van een heeeeel pijnlijke rug om hier niet aan de start te hoeven verschijnen.

Wel aan de start: De eerder genoemde Jakob, Claudi, Marjon, Guus, de inmiddels herstelde (?) Silvia en Casper die een heuse fanbase mee had genomen.

In tegenstelling tot vorig jaar was het heerlijk weer. Claudi ging als een speer uit de startblokken gevolgd door Jakob en Guus die binnen zichtafstand bleven lopen. Iets verder de toch nog wat pijntjes weg bijtende Silvia en Marjon.

De vele lekkernijen van de Kerst deden bij Guus de benen iets dieper in het zand zakken waardoor hij het tempo niet helemaal meer kon volgen. Dit gold ook voor Casper, normaal altijd vooraan meelopend, moest hij vandaag toch wat toegeven.

Zoals gezegd heeft Jakob deze run op de kalender gezet en dat is niet voor niets: hij presteert in Soest beter dan waar dan ook. Claudi ging dit aan den lijve ondervinden.

Met een fraaie eindsprint als eerste over de finish gaande dacht Claudi de overwinning op zak te hebben. Jakob echter maakte gebruik van de oude maar vertrouwde tactiek door iets later te starten. Dan hoefde hij slechts Claudi in het vizier te houden om dan uiteindelijk met de beste tijd aan de haal te gaan.

Sorry, er werd zo hard gelopen dat de beelden niet helemaal scherp zijn

Na afloop hoe kon het anders: Allemaal naar het clubhuis bij Jakob. Onder het genot van de champagne van Casper, de oliebollen van Silvia en Guus en de warme sjoko van de gastheer konden wij echt genieten (sorry Joost, jouw tekst) van de vuurwerkshow van Ivar.

Paviljoen Visser

Een mooie afsluiter van het jaar en nu op naar Parijs.

Namens de blog redactie wensen wij ieder een super gezond en blessurevrij 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *